Podziel się, , Google Plus, Pinterest,

Drukuj

Opublikowano w:

Żywopłot z tui – jakie odmiany tui najlepsze na żywopłot?

Tuje są doskonałym materiałem na żywopłoty, zarówno formowane, jak i nieformowane. Posadzone przy ogrodzeniu skutecznie chronią prywatność, ale także osłaniają działkę przed kurzem i hałasem. Stanowią atrakcyjne tło dla innych roślin. Jakie odmiany tui wybrać na żywopłot? Podpowiadamy!

Tuja – co warto wiedzieć?

Żywopłot z tui jest bardzo często spotykany w ogrodach. Krzewy te tworzą zwartą, zimozieloną ścianę, która nie tylko zapewnia prywatność i chroni przed pyłem, ale także stanowi doskonałe tło dla innych roślin. Wiele gatunków tui rośnie bardzo szybko, świetnie się zagęszcza i nie wymaga skomplikowanych zabiegów pielęgnacyjnych.

Czytaj więcej o roślinach na żywopłot

Tuje, inaczej zwane żywotnikami, doskonale radzą sobie w naszym klimacie. Nie są zbyt wymagające w uprawie. Preferują nasłonecznione stanowiska oraz dość wilgotne podłoże. Charakteryzują się płytkim systemem korzeniowym. Dlatego tuje trzeba regularnie nawadniać, a szczególnie podczas suszy. Wymagają także podlewania zimą w czasie odwilży.

Tuje nie tylko na żywopłot? Czytaj więcej o tujkach ogrodowych

Żywopłot z tui – jakie odmiany wybrać?

Wybierając tuje na żywopłot, warto postawić na gatunki, które szybko rosną, są łatwe w uprawie i mrozoodporne. W zależności od upodobań możemy zdecydować się na krzewy o różnym kształcie – kolumnowe lub stożkowe. Najpopularniejszym gatunkiem na żywopłot jest tuja szmaragd. Często wybierana jest także odmiana brabant. Możemy spotkać także spotkać inne tuje, takie jak:

  • żywotnik Gelderland – odmiana o szybkim tempie wzrostu i stożkowym pokroju z gęstymi, zielonymi pędami, która wymaga dość żyznego, wilgotnego podłoża; idealna do dużych ogrodów
  • żywotnik Columna (Fastigiata) – kolumnowa odmiana, która rośnie wąsko i wysoko nawet do 10 m
  • żywotnik Holmstrup – odmiana stożkowata o dość powolnym wzroście (osiąga 3-4 m) i gęsto wyrastających gałązkach, która jest bardzo odporna na mróz
  • żywotnik Aurescens – wąska, stożkowa, silnie rosnąca odmiana o żółtym wybarwieniu, która lubi dość żyzne i wilgotne gleby
  • żywotnik Sunkist – stożkowa odmiana o umiarkowanym tempie wzrostu, która cechuje się żółtym wybarwieniem
  • żywotnik Aureospicata – odmiana o szerokim, stożkowym kształcie i szybkim tempie wzrostu, która preferuje żyzne i wilgotne podłoże
  • żywotnik Europa Gold – odmiana o wąskim, stożkowym kształcie i żółtym wybarwieniu, która dość szybko rośnie.

Żywopłot z tui Szmaragd – wady i zalety

Tuje Szmaragd to jedna z najlepszych odmian na żywopłot, powszechnie dostępna w sklepach ogrodniczych. Charakteryzuje się dość umiarkowanym tempem wzrostu oraz stożkowym, zwartym pokrojem. Posiada delikatne, ciemnozielone gałązki o niemal szmaragdowej barwie, które nie brązowieją zimą. Tuja Szmaragd doskonale znosi cięcie, dzięki czemu można korygować jej wielkość. Nie wytwarza także dużej ilości szyszek. 

Warto wspomnieć, że tuje Szmaragd są dość wymagające. Preferują słoneczne, ciepłe stanowiska, a także żyzne i raczej wilgotne podłoże. Zimą mogą przemarzać i są podatne na suszę fizjologiczną. Jeżeli podczas odwilży nie podlejemy tui, wiosną część pędów będzie sucha. Ponadto odmiana ta jest dość wrażliwa na choroby grzybowe (m.in. zamieranie pędów czy fytoftorozę).

Tuja Brabant na żywopłot – wady i zalety

Tuja Brabant jest równie popularna jak Szmaragd. Jest to jednak najszybciej rosnąca odmiana o kolumnowym pokroju. Charakteryzuje się jasnozielonym wybarwieniem, które niestety zimą brązowieje. Tuja jest dość odporna na choroby grzybowe, ale ma tendencję do wytwarzania dużej ilości szyszek, które nie są zbyt atrakcyjne. Warto wiedzieć, że tuje Brabant najlepiej nadają się na żywopłoty formowane. Doskonale znoszą cięcie, które jest konieczne dla zachowania gęstego pokroju i ograniczenia wytwarzania szyszek.

Jakie sadzonki tui wybrać na żywopłot?

Tuje to popularne krzewy na żywopłot i możemy je znaleźć w wielu sklepach oraz centrach ogrodniczych. Dostępne są zarówno w doniczkach, jak również z gołym korzeniem (kopane z ziemi). Te ostatnie najlepiej posadzić od razu po zakupie, aby korzenie nie wyschły. Dzięki temu lepiej znoszą przesadzanie.

Tuje dostępne są w różnej fazie wzrostu. Możemy kupić sadzonki o wysokości 20-30 cm, ale także większe. Jeżeli zależny nam na szybkim uzyskaniu gęstego żywopłotu, wybieramy sadzonki powyżej 1 m wysokości. Są droższe, ale w krótkim czasie osiągniemy efekt zielonej ściany. Na żywopłot najlepiej wykorzystać jednak sadzonki o wysokości 50-100 cm.

Szukasz sadzonek tui na żywopłot? Sprawdź ofertę OBI

Jak sadzić żywopłot z tui?

Sadzenie żywopłotu wymaga wcześniejszego przygotowania gruntu. Tuje lubią podłoże o kwaśnym odczynie, dlatego do wykopanego rowu (o szerokości 50 cm i 30 cm głębokości) lub dołków należy wsypać torf i wymieszać go z ziemią. Możemy także zastosować specjalną mieszankę przeznaczoną do sadzenia iglaków. Zapewni to młodym sadzonkom dostęp do składników odżywczych, które są niezbędne dla optymalnego wzrostu.

Tuje na żywopłot zwykle są dość wąskie. Pamiętajmy jednak, że wraz ze wzrostem stają się szersze. Dlatego podczas sadzenia należy rozmieścić tuje w odpowiednich odstępach. Przyjmuje się, że optymalna odległość między sadzonkami wynosi 60–80 cm. Przy tym pamiętajmy, że w zależności od odmiany odstępy te mogą mieć inną szerokość. Przykładowo, tuje olbrzymie sadzi się co 100 cm, Brabant co 70–80 cm zaś Szmaragd co 50–80 cm.

Dobrą praktyką po posadzeniu tui jest ściółkowanie ziemi wokół sadzonek. Można także zastosować agrowłókninę, którą następnie przykrywamy korą sosnową lub zrębkami. Pamiętajmy także, że po posadzeniu żywotniki należy koniecznie podlać. Regularne nawadnianie jest także obowiązkowe przez kolejnych kilka tygodni.

Żywopłot z tui – pielęgnacja

Pielęgnacja żywopłotu polega głównie na systematycznym podlewaniu (także zimą w okresie odwilży), nawożeniu i przycinaniu. Ten ostatni zabieg powinniśmy jednak wykonać dopiero w drugim roku po posadzeniu. W kolejnych latach przycinamy żywopłot na przełomie marca i kwietnia, usuwając czubki i połowę zeszłorocznych przyrostów. Drugim terminem jest czerwiec i lipiec. Wówczas przycinamy ok. ⅓ tegorocznych przyrostów.

Żywotniki dobrze znoszą przycinanie. Zabieg ten sprawia, że tuje rozgałęziają się i dzięki temu zyskują gęsty pokrój. Ponadto cięcie pozwala nadać krzewom odpowiedni kształt i regulować ich wysokość.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.